شعرهایم را در قلب تو پاکنویس می کنم

چه زجرآور است گیسویت را به دست باد سپردن

زندگی انعکاس تصویر من است در چشمان تو

و تو بی توجه به این همه عظمت از کنار من بی اعتنا می گذری

شبگرد مستم که جز شعله ی چشمان تو خمارم را نمی شکند

پابست توام ، دست افشان از همه چیز حتی خودم

رنج روزگارم را کوتاه کن ، ای بلندای عشق!